Boekrecensie: Aftertaste van Daria Lavelle

Een debuut is altijd leuk om te lezen, want je leert een heel nieuwe auteur kennen. Daria Lavelle smaakt voor mij naar mij, want haar debuut Aftertaste is een prachtig drama dat draait rondom rouw én eten.

Titel: Aftertaste
Auteur: Daria Lavelle
Uitgeverij: Bloomsbury Publishing
Genre: roman, fantasy
Verschenen: 22 mei 2025
Bladzijden: 390 pagina’s
Sterren: 4 sterren
ISBN: 9781526683977

Ik mocht Aftertaste lezen van Bloomsbury Publishing en Tandem Collective als VIP guest van de Big Night In 2025. Daarvoor kreeg ik het e-boek opgestuurd. Mijn mening is daar zoals altijd niet door beïnvloed: een recensie was ook niet verplicht. Andere boeken die ik las voor de Big Night In waren Julie Chan is Dead en A Dance of Lies.

Waar gaat Aftertaste over?

Kostya heeft sinds zijn vaders onverwachte dood een bijzondere gave: hij proeft de doden. Dat klinkt heel luguber, maar valt mee: als een overledene in de buurt is, dan kan hij een gerecht proeven dat bij deze mensen hoort. Door de jaren heen weet Kostya niet goed wat hij met deze gave moet. Maar dan ontdekt hij iets bijzonders: door het gerecht te maken, kan hij de doden tijdelijk terugbrengen naar hun geliefden. Kostya besluit een restaurant te openen waarin hij met zijn aftertastes mensen de afsluiting biedt waar ze soms zo naar verlangen.

Wat vond ik van het boek?

Aftertaste is een prachtig boek waar je honger van krijgt. Het is het debuut van Daria Lavelle. Ze beschrijft smaken en gerechten gedetailleerd en uitgebreid. Ik had écht zin om veel van de gerechten te proberen.

Je kunt Aftertaste het beste beschrijven als een drama, denk ik. Kostya worstelt met het verlies van zijn vader en met zijn gave. Dit speelt door het hele boek en is heel mooi beschreven. Ik kon goed meeleven met de keuzes en gevoelens van Kostya. Het was onmogelijk niet te hopen dat het langzaam zou ontvouwen zoals hij altijd al droomde.

Lavelle ontvouwt het boek uiteindelijk op een heel andere manier dan ik had verwacht. Dat is een bijzondere keuze, maar eentje die ik steeds meer kan waarderen hoe langer ik het boek uit heb. Ik denk dat het de enige logische manier was om het vooral af te sluiten en dat het een prachtige boodschap heeft.

Voor mij was het soms wat verwarrend om alle personages uit elkaar te houden, ook omdat Kostya door iedereen anders genoemd wordt en dat soms ingewikkeld is. Maar op den duur raakte ik daaraan gewend en stoorde het me minder.

Omdat Engels mijn eerste taal natuurlijk niet is, vond ik sommige woorden ingewikkeld. Maar dat vond ik niet vervelend: ik heb veel nieuwe culinaire woorden geleerd. Als je er overheen leest is het boek nog steeds goed te volgen. Maar deze woorden maken de culinaire beschrijvingen ook heel poëtisch en mooi.

Zelf had ik na de synopsis meer een gevoel van magical realism, dus had ik niet meteen verwacht dat het wat meer drama was. Dat geeft niet, want ik hou van een mooi drama, maar wel iets om rekening mee te houden wanneer je begint.

Ik gaf het boek uiteindelijk 4 sterren.