Boekrecensie: House of Earth and Blood van Sarah J. Maas

Het eerste deel van de triologie Crescent City van de beroemde fantasyschrijver Sarah J. Maas is House of Earth and Blood. Deze dikke pil neemt je mee naar de fictieve wereld van Lunathion. Is deze fantasyserie de moeite waard om mee te beginnen?

Sarah J. Maas is een ongekend populaire auteur. Daar was ik al eerder benieuwd naar geworden, want ik lees vaker fantasy. Zo is bijvoorbeeld Dance of Lies een recente favoriet. Ik begon toen in de hitserie A Court of Thorns and Roses. Maar helaas bleek dit boek het niet echt voor mij.

Toen Tandem Collective een oproep deed om samen met een groep internationale lezers een readalong te doen van het eerste deel van de Cresent City-serie, besloot ik het er toch op te wagen. Misschien lag het aan de serie?

En echt: het bleek aan de serie te liggen. House of Earth and Blood ligt wat dat betreft ook precies in mijn straatje, want het is een soort mysterie verweven met fantasy. We gaan in het boek samen een zaak oplossen. De readalong was dan ook een zogenaamde Casefile Readalong, waarbij we samen op zoek gingen naar de dader.

Waar gaat House of Earth and Blood over?

Het boek gaat over Bryce. Zij is half mens en half Fae. Door haar gemixte afkomst hoort ze nergens echt bij, wat iedereen haar maar al te graag laat merken. Gelukkig heeft ze een warme vriendschap met Danika, die tevens haar huisgenoot is. Bryce werkt voor de mysterieuze tovenares Jesiba, die een indrukwekkende bibliotheek bezit en een grote kunstcollectie.

Door een tragische gebeurtenis komt het leven van Bryce op de kop te staan. Door haar connectie met deze gebeurtenis en haar toegang tot allerlei bronnen wordt haar gevraagd te helpen met zoeken naar de dader van de diefstal van de Luna Horn. Hiervoor wordt ze gelinkt aan Hunt Athalar, de engel. Daar zitten ze allebei niet echt op te wachten, maar ze hebben geen andere keuze.

Langzaam ontrafelt zich het mysterie en wordt er steeds meer duidelijk..

Wat vond ik van het boek?

Hoewel het in het begin even een heel klein beetje inkomen was, vond ik dit boek al snel verslavend. Een fantasywereld is altijd even werken om je eigen te maken, maar het was niet heel erg lastig om dit te doen in het gevall van Crescent City. Daarna werd het boek steeds spannender en wilde ik door blijven lezen.

Het was ook prettig, in mijn geval, dat de hoofdpersoon van het boek wat gelijkenissen met mij toont. Zo heb ik ook geschiedenis gestudeerd en werk ik nu in het Rijksmuseum, waar ook een waanzinnige kunstcollectie is. Ik voelde veel connectie met haar.

De vriendschap tussen Bryce en Danika was één van mijn favoriete onderdelen van het boek. Dat vond ik sterk uitgewerkt en ik keek er steeds naar uit als we iets nieuws leerden over de band tussen deze twee personages. Ook de andere vrienden van Bryce voegen echt iets toe aan het boek en hebben allemaal duidelijk een eigen persoonlijkheid.

Uiteraard is de connectie tussen Bryce en Hunt een groot onderdeel van het boek. Je leest ook vanuit beide perspectieven, wat het boek voor mij interessanter maakte.

Eigenlijk heb ik weinig aan te merken. Ik kan niet wachten om de volgende delen te lezen. Mijn enige puntje van kritiek is de lengte. Met 800 pagina’s is het echt een flink boek. Dat is niet erg, maar ik denk dat het wel mogelijk was het onderzoek toch iets te verkorten. Dan had ik echt de volle 5 sterren gegeven.

4,5 ster

Bekijk ook mijn andere recensies van fantasyboeken:

• 

  Fantasy | Roman

  Boekrecensie: Aftertaste van Daria Lavelle

  Een debuut is altijd leuk om te lezen, want je leert een heel nieuwe auteur kennen. Daria Lavelle smaakt voor…

• 

  Boekrecensies | Fantasy

  Boekrecensie: A Dance of Lies van Brittney Arena

  Een splinternieuwe fantasy van debuutauteur Brittney Arena: A Dance of Lies neemt je mee in de wereld van dansers en…